W połowie 1931 roku drużyna 22. Pułku Piechoty Siedleckiej, ku zaskoczeniu wielu ówczesnych znawców futbolu, uzyskała awans do Klasy Państwowej, czyli odpowiednika dzisiejszej ekstraklasy. Wojskowi z Siedlec po wyeliminowaniu Rewery Stanisławów (1:2 i 6:1), WKS Kowel (7:2 i 8:0), KS Brześć (4:1 i 2:1) i Naprzodu Lipny (4:3 i 2:1) znalazła się wśród dwunastu najlepszych piłkarskich drużyn Polski. 

    Głównym twórcą tego sukcesu, opiekunem i zgodnie z dzisiejszą terminologią trenerem drużyny był kawalerzysta, pułkownik Kazimierz Hozer. Przywiązujący do sprawności fizycznej wielką wagę, prawdziwy przedwojenny ułan-oficer nie poprzestał tylko na awansie - nowicjusz w gronie elity wcale nie okazał się najgorszy i sezon 1932 roku zakończył na dziewiątym miejscu. Rok później widmo spadku zajrzało w oczy siedleckim wojakom, ale po beznadziejnej pierwszej części sezonu (3 pkt w 10 meczach) w II rundzie walcząc o byt spisali się jeszcze lepiej, niż rok wcześniej i zajęli ósmą lokatę. 

   Tragiczny był dla siedlczan następny sezon - płk Hozer podczas zawodów hippicznych uległ śmiertelnemu wypadkowi. Po utracie opiekuna i mentora piłkarze 22. Pułku Piechoty nie mieli szczęścia do jego następców. W klubie i w zespole nastąpiła seria zmian personalnych, a ich efekt był nietrudny do przewidzenia - degradacja w kompromitującym stylu: 3 pkt w 22 meczach.

   Niespełna trzyletni epizod siedleckich futbolistów w najwyższej klasie rozgrywek nie pozostał bez echa. Co prawda do wybuchu wojny nie udało się nawiązać do tradycji, lecz tuż po wyzwoleniu Siedlec, a jeszcze w trakcie działań wojennych, jesienią 1944 roku, w mieście odbył się pierwszy mecz piłkarski. Rywalem nowej drużyny KS Ognisko Siedlce była reprezentacja warszawskiej Pragi. KS Ognisko powstałe właśnie w 1944 roku, daje początek kolejnemu rozdziałowi siedleckiej piłki, a tym samym historii dzisiejszej Pogoni Siedlce. 

   W 1948 roku piłkarze Ogniska zdobywają mistrzostwo Podokręgu Podlaskiego, co daje prawo do gry w barażach w II lidze. Ognisko uzyskuje awans do II ligi po zajęciu trzeciej pozycji w grach eleminacyjnych.

   Drugoligowa przygoda trwa tylko jeden rok - Ognisko nie było w stanie nawiązać równorzędnej walki z lepiej zorganizowanymi przeciwnikami i sezon zakończył się bardzo przykro: 4 pkt w 18 grach, bramki 12-71.

   Próby stworzenia silnego piłkarskiego ośrodka przez siedleckich działaczy zaowocowały pod koniec lat pięcdziesiątych. Ognisko trafiło pod patronat PKP i zostało przemianowane na Kolejarza, a następnie na Pogoń. W 1957 roku klub trafił do Spółdzielczego Zrzeszenia Start (MZKS Pogoń Start Siedlce) i w takim kształcie organizacyjnym pozostawał aż do 1992 roku, kiedy po rozpadzie spółdzielczości trafił pod opiekę władz miasta. 1 sierpnia 2008 r. sekcja piłkarska oddzieliła się od MKS Pogoń Siedlce i przybrała nazwę MKP Pogoń Siedlce. Strategicznym sponsorem został Polimex Mostostal S.A., a pierwszym prezesem Waldemar Cieciera.